Plakat...
jest jednym z najpopularniejszych elementów współczesnych sposobów komunikacji masowej. Często oddziałując na naszą podświadomość, mogłoby się wydawać pozornie niewielką siłą przekazu, plakat jest niezwykle istotnym elementem świata reklamy. To właśnie plakaty są kolorowym akcentem szarych ulic miasta, dzięki którym nie pomijamy nowości filmowych w kinach czy w porę dowiadujemy się o promocjach w supermarketach. Na budowę graficzną plakatu składa się obraz oraz teks (przeważnie w formie hasła - skojarzenia). Pierwotnie plakat był czymś w rodzaju ulotek rozmieszczanych na murach Holandii podczas wojny z Hiszpania. W późniejszym okresie przyjął on bardziej wyimaginowaną, skomplikowaną formę wizualną z uwagi, iż jego projekty wychodziły z pod rąk wybitnych artystów, takich jak na przykład Jules Cheret czy Alfons Mucha. W połowie dziewiętnastego wieku za sprawą tych dwóch wielkich twórców sztuki, plakaty bez wątpienia można byłoby zaliczyć do działu tzw. sztuki użytkowej z uwagi na doskonałe połączenie elementów artystycznych i informacyjno - reklamowych. W momencie, gdy nastąpił rozwój takich dziedzin jak fotografia, a w ostatnim dwudziestoleciu grafika komputerowa, koncepcja plakatu przestała wymagać już realizacji za sprawą wprawnej reki artysty. Mimo to plakat nie stał się zupełnie obcy sztuce, a plakaciści niejednokrotnie są ludźmi z tzw. misją. Przykładem może tu być znana w kręgach kultury i sztuki osoba Andrzeja Pągowskiego. To autor miedzy innymi plakatów do akcji społecznych dotyczących palenia pod hasłem: "Papierosy są do dupy" oraz AIDS "Jest ok., nie pękaj". Nie ukrywa, że swoją działalność twórczą traktuje jak misję społeczną i jak mówi: "Wychodzę z założenia, że coś za coś. Skoro dostałem talent, to powinienem go spożytkować na mówienie o czymś ważnym." Andrzej Pągowski w jednym z wywiadów zaznaczył, że każdy plakat powstaje z myślą o jednej rzeczy - aby pozostał na długo w pamięci odbiorcy. Nie jest to sprawa prosta, gdyż na to by przyciągnąć uwagę przechodnia czy kierowcy artysta ma zaledwie kilka sekund. Ów sławny plakacista zaznacza również, że w tworzeniu plakatu nie ma żadnych reguł i on sam nie ma recepty na dobry plakat. Artysta ten oprócz plakatu "misyjnego" jest także autorem plakatów do filmów takich jak chociaż "Siedmiu samurajów". W zakresie plakatu filmowego Pągowski zauważa pewną tendencję, iż kiedyś każdy film czy także każde przedstawienie teatralne w Polsce miało dwa plakaty: fotosowy i graficzny. Czasami również trzeci dodatkowy w formie zapowiedzi tzw. telegram. Dzisiaj tylko produkcje dysponujące ogromnym zapleczem finansowym stać na odpowiednią reklamę, pozostałe nisko budżetowe często nie mogą sobie pozwolić nawet na jeden plakat. Smutne jest również to, że plakat graficzny został zupełnie wyeliminowany, pozostał jedynie fotosowy z wizerunkami aktorów danego filmu. Ten stan rzeczy jest niekorzystny zarówno dla promotorów jak i odbiorców ponieważ plakat fotosowy w przeciwieństwie do graficznego nie jest w stanie przekazać widzowi namiastki klimatu filmu, kupujemy zatem bilet na seans niczym kota w worku. Przeglądając repertuar kinowy pozostaje nam kierować się dobrymi recenzjami i wierzyć, że nasz ulubiony aktor czy aktorka nie zawiedzie naszych oczekiwań. Współczesny plakat oprócz promowania wizerunków gwiazd show biznesu w celu "zwabienia" widza do sal kinowych, prócz informowania nas o szeregu nadchodzących wydarzeń kulturalnych w danym rejonie, czy nawet budzenia w nas refleksji nad życiem, jak dzieje się to za sprawą prac wspomnianego wcześniej artysty Andrzeja Pągowskiego, zaczyna także przekraczać progi naszych domów i stawać się coraz częściej odpowiednim akcentem pustych, białych ścian, podkreśleniem charakteru nowoczesnych wnętrz mieszkalnych za sprawą swej prostej, syntetycznej wręcz formy, najczęściej charakteryzujący się czarno - białym rysunkiem oprawionym w antyramę. Antyramy chronią pracę przed uszkodzeniem, ale przede wszystkim stanowią idealne podkreślenie wizualne grafiki danego plakatu nadając mu schludnego oraz estetycznego wyglądu. Można powiedzieć, że antyrama jest tym samym dla plakatu czym wydaje się być teraz ekran monitora dla czytelnika owego tekstu...